Drie vrouwen waren in bloemen omgetoverd. Ze stonden buiten op het land, maar één van hen mocht ‘s nachts thuis zijn. En die zei eens tegen haar man, toen de dag weer aanbrak en ze weer naar ‘t land moest naar haar makkers om een bloem te worden: “Als je me vanmorgen komt plukken, dan ben ik verlost en kan voortaan bij je blijven.” En zo gebeurde het. Maar nu is de vraag: hoe heeft de man haar herkend, want alle drie de bloemen waren volkomen gelijk en er was geen enkel onderscheid tussen?

Het antwoord is: “Omdat ze ‘s nachts in haar huis geweest was en niet buiten, was er geen dauw op haar gevallen, zoals op de andere twee. En daar heeft haar man haar aan herkend.”