Het meisje van Brakel


Девушка из Бракеля


Het meiske van Brakel ging eens naar de kapel van Sint Anna, aan de voet van de Hunnenberg, en omdat ze graag een man wou hebben en ook dacht dat er verder niemand in de kapel was, zei ze dit gebed:
Пошла раз девушка из Бракеля в капеллу пресвятой Анны, что под Гинненборгом, а так как ей очень хотелось выйти поскорее замуж и она думала найти жениха в капелле, то она запела:

"O heilige Sint An,
"Пособи, святая Анна,

Help me toch aan een man,
Выйти мне скорее замуж,

U kent hem wel:
Жениха ты, видно, знаешь:

Hij woont aan de Suttemerpoort,
Он живет у Зуттмердора,

en heet witte Koert,
Он - блондин и парень добрый,

U kent hem wel."
Ты его, пожалуй, знаешь."

Maar de koster stond achter het altaar en hoorde het, en hij riep met een heel hoog stemmetje: "Je krijgt 'm niet, je krijgt 'm niet!" Maar dat meisje meende, dat het Mariakindje, dat bij de heilige moeder Anna stond, haar dat had toegeroepen, en ze werd heel boos en riep: "Papperlepap, jij dom guitje, hou je snuitje en laat je moeder praten!"
А стоял в это время за алтарем причетник, услыхал это и как возгласит пронзительным голосом: "Ты за него не выйдешь, ты за него не выйдешь!" Подумала девушка, что это вскрикнул божий младенец, стоявший рядом с преподобною Анной, рассердилась она и воскликнула: "Что ты там лопочешь, глупый малыш, держи язык за зубами, пускай мамка сама скажет."