Er was eens een wonderlijke speelman die moederziel alleen door een bos liep en een beetje aan dit en een beetje aan dat liep te denken en toen er niets meer was om over na te denken, zei hij bij zichzelf: De tijd valt mij lang hier in het bos, ik moet zien een goede makker te krijgen. Toen nam hij zijn viool van zijn rug en fiedelde er op los dat het door het hele bos weerklonk. Het duurde niet lang, of er kwam een wolf door het struikgewas aandraven. Och, daar komt een wolf, zei de speelman, daar heb ik nu helemaal geen behoefte aan. Maar de wolf kwam naderbij en zei tegen hem: Hé, beste speelman, wat fiedel je mooi! Dat zou ik ook graag leren. - Dat is gauw geleerd, antwoordde de speelman, je moet alleen alles doen wat ik je zeg. - O, speelman, zei de wolf, ik zal je gehoorzamen als een leerling zijn meester. De speelman beval hem mee te gaan en toen zij een eind samen gelopen hadden kwamen zij bij een oude eikenboom die van binnen hol was en in het midden opengespleten. Kijk eens hier, zei de speelman, als je wilt leren fiedelen dan moet je je beide voorpoten in deze spleet steken. De wolf gehoorzaamde maar de speelman nam gauw een steen en klemde met één klap zijn beide pot