Duimpje de wereld in

Duimpje de wereld in

Een kleermaker had een zoon die héél klein was gebleven en niet groter werd dan een duim. Daarom heette hij ook Klein Duimpje. Maar het was een moedige en flinke jongen en hij zei tegen zijn vader: Vader, ik moet en zal de wereld in. - Goed mijn jongen, sprak de oude en hij nam een stopnaald en bij een kaars smolt hij er een knop aan van zegellak, hier heb je ook een degen voor op reis. Nu wilde het kleine kleermakertje nog één keer thuis eten en hij huppelde naar de keuken om te kijken wat zijn moeder als laatste maal zou hebben gekookt. Ze had net opgeschept en de schotel stond nog op de kachel. Toen zei hij: Moeder, wat eten we vandaag? Kijk zelf maar, zei de moeder. Toen sprong Klein Duimpje op de kachel en keek in de schotel, maar omdat hij zijn hals te ver uitstrekte, nam de damp van het eten hem mee en dreef hem door de schoorsteen naar buiten. Een tijdje zweefde hij op de damp in de lucht, tot hij eindelijk weer op de grond belandde. Nu was het mannetje buiten in de wijde wereld, trok rond, ging ook bij een baas als leerling werken, maar hij vond het eten niet goed genoeg. Bazin, zei hij, als u ons geen beter eten geeft dan ga ik weg en schrijf ik morgenochtend met krij
7.1/10 - 16 stemmen






De mooiste sprookjes van Grimm









Donations are welcomed & appreciated.


Thank you for your support.