Er was eens een koning en die werd zo ziek, dat niemand dacht, dat hij er het leven nog af bracht. Maar hij had drie zonen, en die waren er heel bedroefd over, ze gingen naar de tuin van 't kasteel en huilden. Daar kwamen ze een oude man tegen en die vroeg naar de oorzaak van hun verdriet. Ze vertelden hem, dat hun vader zo ziek was, dat hij wel zou sterven, want niets hielp hem. Toen zei de oude: Dan weet ik nog één middel, en dat is het levenswater; drinkt hij daarvan, dan wordt hij weer gezond, maar het is moeilijk te vinden. De oudste zei: Ik zal het wel vinden, en hij ging naar de zieke koning en vroeg verlof om weg te gaan om het levenswater te zoeken, want dat was het enige dat hem genezen kon. Nee, zei de koning, daar is teveel gevaar bij, ik wil liever sterven. Maar hij smeekte zo lang, tot de koning erin toestemde. Maar de prins dacht in zijn hart: Als ik het water breng, dan vindt mijn vader mij het liefst en dan zal ik het rijk erven. Dus maakte hij zich reisvaardig, en toen hij een tijd gereden had, stond er een dwerg op de weg, die riep hem zo aan: Waarheen ga je zo snel? Dom wezen, zei de prins zeer trots, heb jij daar iets mee te maken? en hij reed verder. Maar he